![\"\"](\"http:\/\/rupiewicz.art\/wp-content\/uploads\/2018\/03\/smokopolitan-211x300.jpg\")
Sprawa Wekmana<\/p>\nSprawa Wekmana<\/p>\n
Smokopolitan 8<\/p>\n
rok 2017
\n
\n
\n
\n
\n <\/p>\n
\u2013 Rikard Nowak \u2013 przeczyta\u0142a rekruterka, przesuwaj\u0105c pulchnymi palcami po papertonie.<\/span><\/p>\n Skin\u0105\u0142em g\u0142ow\u0105. Pami\u0119ta\u0142em czasy, gdy na pocz\u0105tku rozmowy o prac\u0119 stara\u0142em si\u0119 nawi\u0105za\u0107 kontakt wzrokowy, a moje usta rozci\u0105ga\u0142y si\u0119 w sympatycznym u\u015bmiechu. Dawno temu, kiedy najs\u0142abszym punktem CV by\u0142o to dziwne imi\u0119.<\/p>\n \u2013 Ostatni etap studi\u00f3w uko\u0144czony przed czasem ju\u017c w wieku dwudziestu siedmiu lat, potem roczny sta\u017c w Stanach i kariera w Segati Corporation\u2026 \u2013 czyta\u0142a dalej kobieta.<\/span><\/p>\n Trzyma\u0142a papertona pod takim k\u0105tem, \u017ce nie widzia\u0142em, z kt\u00f3rej bazy \u015bci\u0105gn\u0119\u0142a moje dane. Nie mia\u0142o to jednak znaczenia. <\/span><\/p>\n Po drugiej stronie biurka siedzieli jeszcze dwaj m\u0119\u017cczy\u017ani, ale chyba nie s\u0142uchali monotonnie recytowanej listy stanowisk i certyfikat\u00f3w. Podobnie jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 os\u00f3b starali si\u0119 na mnie nie gapi\u0107, wi\u0119c ich wzrok b\u0142\u0105dzi\u0142 po ca\u0142ym pomieszczeniu, omijaj\u0105c wychudzon\u0105 posta\u0107 na tle wielkiego fotela.<\/span><\/p>\n \u2013 Trzy lata temu awansowa\u0142e\u015b na managera obszaru \u015arodkowej Europy i wkr\u00f3tce po tym odszed\u0142e\u015b z firmy \u2013 powiedzia\u0142a kobieta, po raz pierwszy patrz\u0105c mi w oczy.<\/span><\/p>\n Nie musia\u0142em si\u0119 t\u0142umaczy\u0107, bo \u017cadne pytanie nie zawis\u0142o w powietrzu. Wystarczy\u0142 im jeden rzut oka na ko\u015bciste palce i sztruksow\u0105 marynark\u0119, nieudolnie skrywaj\u0105c\u0105 wyniszczone chorob\u0105 cia\u0142o. Doskonale wiedzieli, co si\u0119 ze mn\u0105 dzia\u0142o przez te trzy lata. Chocia\u017c nie. Bior\u0105c pod uwag\u0119 ich pulchne policzki i z trudem maskowan\u0105 odraz\u0119, nawet nie potrafili sobie wyobrazi\u0107 jednego dnia z TFH.<\/span><\/p>\n \u2013 Obawiam si\u0119, \u017ce oferowane przez nas stanowisko wymaga ni\u017cszych kompetencji ni\u017c twoje \u2013 powiedzia\u0142a rekruterka.<\/span><\/p>\n \u2013 Uwa\u017cam, \u017ce ta praca pozwoli mi lepiej pozna\u0107 firm\u0119 i udowodni\u0107 swoj\u0105 przydatno\u015b\u0107 \u2013 odpowiedzia\u0142em automatycznie, jak interaktywna zabawka, kt\u00f3rej zaprogramowano gotowe kwestie.<\/span><\/p>\n \u2013 W takim razie witamy w zespole. Mo\u017cesz zacz\u0105\u0107 w poniedzia\u0142ek o \u00f3smej? \u2013 Kobieta u\u015bmiechn\u0119\u0142a si\u0119 sztucznie.<\/span><\/p>\n Otworzy\u0142em usta i przez d\u0142u\u017csz\u0105 chwil\u0119 szuka\u0142em dawno zapomnianych s\u0142\u00f3w. Na t\u0105 okoliczno\u015b\u0107 nie przygotowa\u0142em \u017cadnej odpowiedzi, bo nie mia\u0142a prawa si\u0119 wydarzy\u0107. Wydawa\u0142o mi si\u0119, \u017ce pod\u0142oga pod moimi stopami zaczyna si\u0119 rozpada\u0107, jakby ca\u0142e to biuro zbudowane by\u0142o z konwencjonalnych zda\u0144, kt\u00f3re powinny nast\u0119powa\u0107 jedno po drugim.<\/span><\/p>\n Bra\u0142em udzia\u0142 w rekrutacjach, bo taki by\u0142 warunek otrzymywania rz\u0105dowego zasi\u0142ku. Na szcz\u0119\u015bcie nikt mi nie kaza\u0142 wierzy\u0107 w znalezienie pracy. <\/span><\/p>\n \u2013 Dzi\u0119kuj\u0119 \u2013 wyj\u0105ka\u0142em. <\/span><\/p>\n Nie pami\u0119tam, czy si\u0119 po\u017cegna\u0142em i kiedy wyszed\u0142em z biura. Widok szerokiego korytarza, zaaran\u017cowanego na poczekalni\u0119<\/span><\/span><\/span>, by\u0142 pierwszym obrazem, jaki przebi\u0142 si\u0119 do \u015bwiadomo\u015bci.<\/span><\/p>\n Siedz\u0105cy pod \u015bcian\u0105 ludzie nerwowo zerkali na moje buty, jakby patrzenie na chorego by\u0142o nietaktem. Ci bardziej ambitni udawali, \u017ce czytaj\u0105 co\u015b na kindlach<\/span><\/span><\/span>, inni grali na multiphonach. Kobiety poprawia\u0142y bluzki opinaj\u0105ce wa\u0142eczki t\u0142uszczu, a m\u0119\u017cczy\u017ani pr\u00f3bowali polu\u017ani\u0107 ko\u0142nierzyki koszul bole\u015bnie wrzynaj\u0105ce si\u0119 w nalane szyje. Byli zdrowi. Bez wzgl\u0119du na to, ile punkt\u00f3w uda\u0142o im si\u0119 zgromadzi\u0107 w systemach rekrutacyjnych, nie mia\u0142em z nimi szans.<\/span><\/p>\n Nie powinienem mie\u0107.<\/p>\n Pracowa\u0142em w korporacjach dostatecznie d\u0142ugo, by odr\u00f3\u017cnia\u0107 losowe zdarzenia od starannie skalkulowanych decyzji. Zatrudnienie osoby z TFH nie mog\u0142o by\u0107 przypadkiem.<\/p>\n <\/p>\n